Monday, July 25, 2011

Ειν' ανθρώποι που οδεύουν προς άγνωστα μέρη (Μηνάς Δημάκης)


Image Links (Muse Euterpe - Dodo) (εξωπλανήτες - tv greek) (Ptolemy 16century) (USS Enterprize 1,2) (Buzz Aldrin) (Kagaya - Saturn Rings) (Kagaya - Home of Comets) (Kagaya - Exoplanets) (plane toward the sun) (Aviation Night Flight) (Night Ship) (Planets Night Sea - tv greek) (Moon Temple - Gilbert Williams) (reading girl) (reading boy) (unemployment) (Sleeping God) (Hallelujah mountains) (girl studying in library) (studying technique) (sea sunset hug) (hat sleeping baby) ("Μηνάς Δημάκης"-Αντώνη Σανουδάκη) (8o lykeio Irakliou)


 (Poem by Minas Dimakis)
(Ποίηση: Μηνάς Δημάκης 1913-1980)
(Η μεταφυσική αγωνία και η έκφραση του τρόμου ενός εχθρικού κόσμου)
(Μουσική : Michalis Kalogerakis)



Είναι θάλασσες πο 'χουν νησιά μαγεμένα
που δεν έχουν γραφτεί στου σοφού το βιβλίο
που δεν άραξε ακόμα, ακόμα ένα πλοίο
που δεν πάτησε πόδι κανένα
..
Είν' ανθρώποι που οδεύουν προς άγνωστα μέρη
συντροφιά με το αστέρι γυρνούν κάθε βράδυ
τους μαγεύει η σιωπή, η σιωπή, το σκοτάδι
και μεθούν απ' το αγέρι
 ..
Είναι δρόμοι που φέρνουν σε απάτητα δάση
Είν' ανθρώποι σε μαύρα δωμάτια κλεισμένοι
ένας δρόμος, μια θάλασσα δεν τους προσμένει
και οι θεοί πια τους έχουν ξεχάσει

~``'``~


There are seas having islands charmed
not written down in the wise's map
on their shore no ship has cast anchor yet
on their land nobody has set a footstep
 ..
 There are humans who go to places unknown
with a companion star turning the day alone,
charmed by the silence and the dark,
travellers drunk by a breezy rush
..
 There are roads leading to untrodden woods
there are humans closed in black rooms,
a road, a sea does not wait for them
and the gods have them forgotten
.....
((Lethe - Kennington))

12 comments:

δήμητρα♥♥♥q said...

Μπορώ να καταχωρηθώ παρακαλώ???

:))))

dodo said...

Ωραία αυτή η ηρακλειώτικη πνευματική σύμπραξη εδώ!
Και αυτά τα παιδιά δείχνουν τόσο σοβαρά και συγκεντρωμένα...

kariatida62 said...

Τι έγινε αποφάσισες να τ'ανοίξεις το μαγαζί?

Για τους άγνωστους τόπους και τα απάτητα δάση παιδιά, να μαζευτείτε όσοι είστε να πάτε!
Εγω έχω ανακαλύψει Το μαγεμένο νησί και την αράζω εκεί συχνά-πυκνά!

Δώσε μας και πέντε πληροφορίες παραπάνω βρε Μιχαλάκη μου!

Michalis Melidonis said...

@ χρειαζόμαστε μια κριτική της Φυσικής του Σταρ Τρεκ στα ελληνικά του web :-)

@
think global (21-3)
act local :-)

@
:-)
συνδέσου επί των λινκ

μαγεμένα εδώ δεν είναι τα όμορφα
αλλά τα δεμένα από τη μάγισσα φύση
φαινόμενα


Η φιλοσοφική αγωνία του ποιητή σημάδεψε και τη ζωή του.

Αυτοκτόνησε πέφτοντας από την ταράτσα της πολυκατοικίας όπου έμενε στην Αθήνα, οδό Αναγνωστοπούλου σε ηλικία εξήντα εφτά χρόνων, την Κυριακή 13 Ιουλίου 1980


και ο Καρυωτάκης 21 Ιουλίου έφυγε

όταν έδινα παλιότερα πολλές πληροφορίες παραπονιόσουν
τώρα μία και πικρή

το..καλ-οκ-αίρ-ι...με-λ-αγχο-λ-εί...

Dodo said...

"το...καλ-οκ-αίρ-ι...με-λ-αγχο-λ-εί..": Τούς λίγους· οι πολλοί είναι μέσα στην ξεγνοιασιά τού φραπέ και τής ρακέτας στην παραλία...

dodo said...

Η επάνω υπογραφή είναι άστοχη, δεν ξέρω πώς μού προέκυψε- συγγνώμη... 8-(

Michalis Melidonis said...

εγώ τα ξανάγραψα τα σχόλια για να
κάνω το 14 Ιουλίου 13

ο blogger δεν έχει comment editing
συγγνώμη εγώ :-
.................

Και οι φραπέδες πάντως χρειάζονται
τη μελαγχολία τους για λόγους
ισορροπίας :-)

kariatida62 said...

Δεν θα το πιστέψεις! Η φυσική του Σταρ Τρεκ, μ'εχει απασχολήσει πάμπολες φορές και έχω κάνει την μνεία της σειράς σε πολλές συζητήσεις μου, χωρίς νάχω υπ'όψιν μου τα λεγόμενα του Στίβεν Χόκινγκ
-------
Όσο για την πολύ φιλοσοφία που τρώει τα παιδιά της, έχεις δίκιο!
Την δοκιμάζω όσο χρειάζεται! Όχι παραπάνω...
--------
Και ναι τέτοιο Καλοκαίρι δεν έχω ξαναζήσει μέχρι τώρα!
Μας έχει επηρρεάσει όλους! Ακόμα και τους φραπεδιάρηδες...τον ρουφάνε μ'άλλο τρόπο, πιο αδέξιο!:)

Michalis Melidonis said...

Πέσαμε; Μπορεί να πταίει ο Ήλιος μας...

kariatida62 said...

:) :) :)

Στιβάνια φοράς???

kariatida62 said...

Μου άρεσε το λινκ που μου άφησες...
Ακόμα πεσμένη είμαι...μην νομίζεις!

kariatida62 said...

Τελικώς, το πολύ φως λες να φταίει βρε Μιχάλη που είμαι έτσι???

Τον επίλογο τον διαβάζω και τον ξαναδιαβάζω!
Θα το σκεφτώ και θα ξανάρθω να σου πω...