Wednesday, February 29, 2012

Ἔρως ποτ' ἐν ῥόδοισι (Έρωτας και Μέλισσα~Cupid and Bee) Anacreontic


Ἔρως ποτ᾽ ἐν ῥόδοισι
κοιμωμένην μέλιτταν
οὐκ εἶδεν, ἀλλ᾽ ἐτρώθη
τὸν δάκτυλον παταχθείς
τᾶς χειρὸς ὠλόλυξε,
πρὸς τὴν καλὴν Κυθήρην
«ὄλωλα, μῆτερ,» εἶπεν,
«ὄλωλα κἀποθνήσκω·
ὄφις μ᾽ ἔτυψε μικρός
πτερωτός, ὃν καλοῦσιν
μέλιτταν οἱ γεωργοί.»
ἃ δ᾽ εἶπεν· «εἰ τὸ κέντρον
πονεῖς τὸ τᾶς μελίττας,
πόσον δοκεῖς πονοῦσιν,
Ἔρως, ὅσους σὺ βάλλεις;»

Κάποτε ο Έρωτας
μες στα τριαντάφυλλα
κοιμωμένη μέλισσα
δεν είδε και πληγώθηκε
και επειδή πόνεσε στο δάχτυλο του χεριού
έβαλε τα κλάματα.
Και μόλις πέταξε και έφυγε 
στην όμορφη τη Μάνα του:
«Χάθηκα Μάνα είπε, 
χάθηκα και πεθαίνω,
φίδι με τσίμπησε, μικρό, φτερωτό
που ονομάζουν μέλισσα οι γεωργοί.»
Και εκείνη είπε: «αν απ' το κεντρί
της μέλισσας πονάς,
πόσο νομίζεις πονάνε, Έρωτα,
όσους χτυπάς με τα βέλη σου;»
(Anacreontea)

Ο έρωτας που κάποτε στα ρόδα είχε πάει
μια μέλισσα δεν πρόσεξε κι εκείνη τον τσιμπάει.
Το δάχτυλό του πόνεσε,οδύρεται και κλαίει
στη μάνα του Κυθέρεια πετάει και της λέει:
«Μάνα μου ,πάει…,χάνομαι,με τσίμπησε, μανούλα
φίδι μικρό και φτερωτό -το λένε μελισσούλα.»
Κι εκείνη του ‘πε: «αν το κεντρί της μέλισσας πονάει,
το βέλος σου πόσο πονεί ,αυτόν που αγαπάει;…»
(Μετάφραση Ιωάννης Κυριαζής)



Τὸν κλέπταν ποτ᾽ Ἔρωτα κακὰ κέντασε μέλισσα
κηρίον ἐκ σίμβλων συλεύμενον, ἄκρα δὲ χειρῶν
δάκτυλα πάνθ᾽ ὑπένυξεν. Ὁ δ᾽ ἄλγεε, καὶ χέρἐφύση,
καὶ τὰν γᾶν ἐπάταξε, καὶ ἅλατο, τᾷ δ᾽ Ἀφροδίτᾳ
δεῖξεν τὰν ὀδύναν, καὶ μέμφετο, ὅττί γε τυτθὸν
θηρίον ἐντὶ μέλισσα καὶ ἁλίκα τραύματα ποιεῖ.
Χἁ μάτηρ γελάσασα· "Τὺ δ᾽ οὐκ ἴσος ἐσσὶ μελίσσαις;
ὡς τυτθὸς μὲν ἔφυς, τὰ δὲ τραύματα χἁλίκα ποιεῖς.”


Εκέντρωσε μιά μέλισσα τον έρωτα τον κλέφτη
όταν της έκλεβε κερί μέσ' από την κυψέλη,
κι όλα του τ' ακροδάχτυλα τα βρήκε το κεντρί της.
Κι αυτός πονούσε ο δύστυχος κ' εφύσαγε τα χέρια
κ' εχτύπαγε τα πόδια του πηδώντας απ' τον πόνο·
κ' έτρεξε στη μητέρα του την όμορφη Αφροδίτη
πώς είν' η μέλισσα μικρή κι όμως σκληρά πληγώνει.
Κ' εγέλασ' η μητέρα του και στράφηκε και τούπε:
Γιατί απορείς; μήπως και συ της μέλισσας δε μοιάζεις;
Έτσι μικρός είσαι και συ κ' έτσι σκληρά πληγώνεις.
(Μετάφραση Ιωάννης Πολέμης)


(Albrecht Dürer - Amor der Honigdieb)
Κοντεύουν της Άνοιξης σκιρτήματα,
μα όπου μέλι έχει και τσιμπήματα :-)

3 comments:

Verónica Marsá said...

Así es el amor muchas veces, como una picadura de abeja, la misma que nos endulza con su miel... Muy bonita entrada, amigo.

Feliz mes. Un beso.

dodo said...

"... Μα όπως ξαφνικά στην πυρά του μεσημεριού κατεβαίνει απ' το λευκό φλεγόμενο ύψος η βασιλομάνα, με το κοντάρι του έρωτα βυθισμένο ακόμα στην πρόσβαρη κοιλιά, κι οι μέλισσες ορμούν και οσμίζουνται απάνου στο χνουδωτό, σπαραζόμενο κορμί τη σωτηρία...", καζαντζάκειο· έτσι τουλάχιστον ισχυρίζεται ο συντοπίτης σου, εδώ: http://galifabee.blogspot.com/2010/07/blog-post_31.html
:-)

Michalis Melidonis said...

@Veronica
:-)
La miel ayuda a cicatrizar heridas...
Το μέλι βοηθά στην επούλωση των πληγών...

El que hirió sanará
ὅ τρώσας καὶ ἰάσεται

Amor, con amor se cura
Ο έρωτας με έρωτα περνάει

@Dodo
:-)
Στ' Αγίου Όρους την κορφή επήγε να ασκητέψει,
μα αυτός συμποσιάστηκε με τς Άνοιξης τη γέψη!
:-)
.........
Βασιλομάνα τς ερωθιάς
και φιλαντρού γυναίκα
με τσι α(ν)θούς πλέκεις φιλιά
και έχεις καρδιά σαν δέκα.


Μαρία Καλογεράκη

Μη ξεχαστείς και πας εκειά που μέλισσες πετούνε,
για μέλι θα σε πάρουνε κι όλες θα σε τσιμπούνε.


Γιώργος Πλεμένος

Όταν στην απαλάμη σου μια μέλισσα κοιμάται,
σίγουρα σε μαγέψανε, ερωτευμένος θα 'σαι.


Arlen/Capote, Barbara Streisand :-)

Και απάντησε ο Άγγελος
στη Μέλισσα και είπε:
Μού κλεψε ο Έρωτας φτερά,
κεντρί απο σέ και μέλι,
κάτω στη γη καρδιοχτυπά
μήν ψάχνεις στον αέρη!


Λουδοβίκος των Ανωγείων :-)