On the tomb of Callimachus Καλλίμαχος Κυρηναίος

 Links (Tomb in Tegran Necropolis, Alexandria 2nd c.BC) (Cal.phot) (Ptolemaic Kingdom) (aoidos) (Greek wine) (toast) (symposium 1,2) (Greek laughter) (Cal.hymns) (Cal.poems) (Alexandria Soldiers Tomb 3nd BC) (Orpheus) (Plato's Symposium, Anselm Feuebach) (Callimachus in context)

Τούτο το μνήμα που προσπερνάς

του Καλλιμάχου είν' απ' τη Λιβύη

γνώριζε να τραγουδά καλά

 το κόκκινο κρασί σαν ήταν στα ποτήρια

πάνω στο ρυθμό, με τη συντροφιά

τότε να γελά.

Βαττιάδεω παρὰ σῆμα φέρεις πόδας 

εὖ μὲν ἀοιδήν εἰδότος, εὖ δ' οἴνῳ
καίρια συγγελάσαι.


(φέρεις πόδας παρὰ τὸ σῆμα τοῦ Βαττιάδου)
του πατέρα του που λεγόταν Βάττος, ή
Βαττιάδης γενικότερα για απογόνους του αποικιστή της Κυρήνης Βάττου.


...και το επιτύμβιο του πατέρα του Καλλίμαχου Βάττου...
Καλλίμαχος παππούς, στρατηγός
Βάττος, πατέρας
Καλλίμαχος εγγονός, ποιητής
Καλλίμαχος εγέννησε Βάττο, και Βάττος εγένησε Καλλίμαχο

Ὅστις ἐμὸν παρὰ σῆμα φέρεις πόδα, Καλλιμάχου με

ἴσθι Κυρηναίου παῖδά τε καὶ γενέτην.

εἰδείης δ' ἄμφω κεν· ὁ μέν κοτε πατρίδος ὅπλων

ἦρξεν, ὁ δ' ἤεισεν κρέσσονα βασκανίης.

οὐ νέμεσις· Μοῦσαι γάρ, ὅσους ἴδον ὄμματι παῖδας

μὴ λοξῷ, πολιοὺς οὐκ ἀπέθεντο φίλους.

Σύ που περνάς πλάι από τον τάφο μου μάθε
πως ήμουν του Κυρηναίου Καλλίμαχου πατέρας και γιος.

Θα τους γνωρίζεις και τους δυό·
ο πατέρας μου υπήρξε στρατηγός της πατρίδας

κι ο γιός μου τραγούδησε πιό δυνατά από τη ζήλεια·

να θυμώσεις δεν υπάρχει λόγος·
οι Μούσες, όσους
από παιδιά δεν τους λοξοκοιτάξουν,

δεν τους αποχωρίζονται για φίλους σαν γεράσουν.

You who walk past my tomb, know that 
I am a son and father of Callimachus of Cyrene.
You must know both: the one led his country's forces once,
the other sang before the reach of envy. No reason for anger.
For those on whom the Muses in childhood looked with friendly gaze,

 they won’t abandon them when they get grey.

(R.L.Hunter, adapted)


και μερικά ακόμη ενδεικτικά επιγράμματα.


Σύντομος ἦν ὁ ξεῖνος· ὃ καὶ στίχος· οὐ μακρὰ λέξων
"Θῆρις Ἀρισταίου Κρής" ἐπ᾽ ἐμοὶ δολιχός.


Σύντομος ήταν του ξένου ο στίχος· δε θα μακρυγορήσω
"Θήριδας του Αριστέα Κρητικός", ακόμη και αυτό για μένα μακρουλό.


(το άκρον άωτον του καλλιμάχειου λακωνισμού)


῏Η ῥ᾽ ὑπὸ σοὶ Χαρίδας ἀναπαύεται; – Εἰ τὸν Ἀρίμμα
τοῦ Κυρηναίου παῖδα λέγεις, ὑπ᾽ ἐμοί. –
Ὦ Χαρίδα, τί τὰ νέρθε; – Πολὺ σκότος.– Αἱ δ᾽ ἄνοδοι τί;–
Ψεῦδος. –Ὁ δὲ Πλούτων; – Μῦθος. –Ἀπωλόμεθα! –
Οὗτος ἐμὸς λόγος ὔμμιν ἀληθινός· εἰ δὲ τὸν ἡδύν
βούλει, Πελλαίου βοῦς μέγας εἰν Ἀΐδῃ.


Άραγε από κάτω σου ο Χαρίδας αναπαύεται; -Αν τον Αρίμμα
του Κυρηναίου, λες, το γιό, από κάτω μου.
-Ω, Χαρίδα, πώς ειν' κάτω; -Πολύ σκοτάδι - Και δεν γίνονται επιστροφές;
-Ψέμα -Και ο Πλούτων; -Μύθος -Χαθήκαμε!
-Σας λέω την αλήθεια· μα αν θες ευχάριστα
να ακούσεις, στον Άδη μεγάλο βόδι κοστίζει μια δραχμή 


β' (η σιωπή του Πελλαίου μεγάλη στον Άδη)




(υποτίθεται μικρής αξίας νόμισμα της Πέλλας, δείγμα της φτήνιας στον Άδη)


(β' ερμηνεία από τη φράση "βοῦς ἐπὶ γλώσσης μέγας βέβηκεν"
και υποτιθέμενο ανταγωνισμό με τον Ποσείδιππο από την Πέλλα,
που πρότεινε ο Κυριάκος Τσαντσάνογλου.




-Τίμων, οὐ γὰρ ἔτ᾿ ἐσσί, τί τοι, σκότος ἢ φάος, ἐχθρόν;
-Τὸ σκότος· ὑμέων γὰρ πλείονες εἰν Ἀΐδῃ.


-Τίμων, μια και πέθανες, ποιό σου είναι, το σκοτάδι ή το φως απεχθές;
-Το σκοτάδι· γιατί από σας περσότεροι είμαστε εμείς στον Άδη.


(Οι κακοί, όπως ο Τίμων ο μισάνθρωπος)


Ἀστακίδην τὸν Κρῆτα, τὸν αἰπόλον ἥρπασε Νύμφη
ἐξ ὄρεος, καὶ νῦν ἱερὸς Ἀστακίδης.
Οὐκέτι Δικταίῃσιν  ὑπὸ δρυσίν, οὐκέτι Δάφνιν
ποιμένες, Ἀστακίδην δ᾽ αἰὲν ἀεισόμεθα.


Τον Αστακίδη, τον βοσκό απ' την Κρήτη
άρπαξε Νεράιδα του βουνού·
και τώρα άγιασε ο Αστακίδης.
Όχι πια κάτ' απ' τα δέντρα της Δίκτης,
όχι πια τον Δάφνι, βοσκοί,
τον Αστακίδη, για πάντα θα ψάλλουμε.


είτε επιτύμβιο για βοσκό που σε χαράδρες χάθηκε
ή για βουκολικό ποιητή που αορίτισσα τον έκλεψε
και παντρεύτηκε.


Ἕλκος ἔχων ὁ ξεῖνος ἐλάνθανεν: ὡς ἀνιηρόν
πνεῦμα διὰ στηθέων, εἶδες; ἀνηγάγετο,
τὸ τρίτον ἡνίκ᾽ ἔπινε, τὰ δὲ ῥόδα φυλλοβολεῦντα
τὠνδρὸς ἀπὸ στεφάνων πάντ᾽ ἐγένοντο χαμαί:
ὤπτηται μέγα δή τι: μὰ δαίμονας οὐκ ἀπὸ ῥυσμοῦ
εἰκάζω, φωρὸς δ᾽ ἴχνια φὼρ ἔμαθον.


Κρυφή πληγή ο ξένος μας κρατούσε: είδες πόσο
θλιμένη από τα στήθη ανάσα έβγαλε,
το τρίτο σαν έπινε, τα ρόδα φυλλορόησαν
και απ' το στεφάνι του άντρα έπεφταν όλα χάμω:
καίγεται: μα τους θεούς στην τύχη δεν μαντεύω
κλέφτης εγώ, σημάδια κλέφτη ιχνεύω.


(οι αρχαίοι στα συμπόσια στεφανοφορούσαν)
(κλέφτης, ο έρωτας, set a thief to catch a thief)


Εἶπέ τις, Ἡράκλειτε, τεὸν μόρον, ἐς δὲ με δάκρυ
ἤγαγεν· ἐμνήσθην δ’, ὁσσάκις ἀμφότεροι
ἥλιον ἐν λέσχῃ κατεδύσαμεν· ἀλλὰ σὺ μέν που,
ξεῖν’ Ἁλικαρνησεῦ, τετράπαλαι σποδιή·
αἱ δὲ τεαὶ ζώουσιν ἀηδόνες, ᾗσιν ὁ πάντων
ἁρπακτὴς Ἀϊδης οὐκ ἐπὶ χεῖρα βαλεῖ.


Ανάγγειλε κάποιος, Ηράκλειτε, το χαμό σου
και δάκρυα με πήρανε· θυμήθηκα πόσες φορές μαζί
τον ήλιο κουβεντιάζοντας βυθίσαμε· και συ μεν κάπου
φίλε Αλικαρνάσιε, εδώ και μήνες στάχτη θάγινες·
μα τα αηδόνια σου, οι στίχοι, ζουν, 
και αυτά ο παντάρπαγος Άδης 
δεν θα μπορέσει ποτέ στο χέρι να βάλει.


Υ.Γ.
Καλλιμάχειο Μανιφέστο (Μέγα Βιβλίον, Μέγα Κακόν)
http://ergotelemata.blogspot.com/2011/11/blog-post.html

Life a Stage n Game (Theatrical Existentialism)

Σκηνὴ πᾶς ὁ βίος καὶ παίγνιον·

ἢ μάθε παίζειν τὴν σπουδὴν μεταθεὶς

ἢ φέρε τὰς ὀδύνας

Τhe whole life is a stage and game

either learn to play transposing seriousness

or bear the pains

Red Opening Scene for Images by Dodo the Drawer (Deb boy) (Music Day, Today) (Make a Song and Dance) (Number Eight) (Cool Cook) (The Endless Black Path of Bishop) (Solid Rook) (Muse Polymnia) (Muse Clio) (April Fool Man) (Winter or Summer Fan?) (Does it hurt?) (Ready to Perform?) (It's a New Year) (Dancer's Challenge) (Nena the Happy Doodler) (Double on the Road) (Muse Terpsichore) (Don' t Lose Your Head) (Masque Rally) (Summer Sunproof Hot Woman) (Lost Geekiness) (Stylish Rose) (Three is a crowd) (A Quatre Mains) (Gloomy Stripes) (A Simple Tune..I Pick Myself Up and Get Back in the Race)

 (Palladas, Παλλαδάς - Meaning of Life - Theatre - Pain - Existentialism)

Theater is, of course, a reflection of life. 

Maybe we have to improve life before we can hope to improve theater

(William Ralph Inge or William Motter Inge?) 

All the world's a stage,
And all the men and women merely players;
They have their exits and their entrances,
And one man in his time plays many parts,
His acts being seven ages.

(As you Like It, Willian Shakespear)

......The world is a stage, but the play is badly cast....

 ....I love acting. It is so much more real than life.....

(Oscar Wilde) 

Life's a stage and we're constantly changing the scenery

(Kelly "Tech Goddess" Hurst)

...Μια γυμνή αλήθεια μυστική που ζητάει επιχειρήματα.

Ένα παιχνίδι είναι μου λες.

Ένα γιατρικό είναι σου απαντώ....

(Kulturosupa 

- CandyBlue - Άννα Δημητρίου)

Όλα στη Ζωή είναι Ρόλοι

κι ο καθένας παίζει ένας δύο όλοι
χίλιοι από άμμο σβώλοι
μπρος στο κύμα της καρδιάς
Πρέπει μόνος ρόλο να διαλέξεις
  ή διαλέγουν άλλοι ρόλο κι όσο αντέξεις
μέχρι τέλος θα τον παίξεις
όσο και ν' αγκομαχάς

(στίχοι - Μανώλης Ρασούλης)

 Life is the game that must be played,

this truth at least, good friends, we know; 

so live and laugh, nor be dismayed as one by one the phantoms go

(Arthur Rubinstein) 
Ο κόσμος σκηνή, ο βίος πάροδος. Ήλθες, είδες, απήλθες.

The world is a stage, life a passage. You came, you saw, you left

(Δημόκριτος, Democritus)

Plaudite, amici, comedia finita est.

Applaud, my friends, the comedy is finished

(Ludwig van Beethoven)

And now, the end is near, and so I face, the final curtain

(My Way)

Τα βάσανά μου χαίρομαι, τις πίκρες μου γλεντίζω 

κι όπως τον εύρω τον καιρό ετσά τον αρμενίζω

(Ανώνυμο)

Επειδή αυτό είναι το Υπαρξιακό μου Πιστεύω και Βίωμα, 

θα ανανεώνω την ανάρτηση και με άλλα σχετικά αποσπάσματα αν βρω.


(( Σοβαρότητα εδώ είναι το μονόχρωμο/μονολιθικό/δογματικό

άτομο που έμαθε ένα και μοναδικό ρόλο στη ζωή ))

και κλείνω με το τελευταίο σκίτσο, εμπνευσμένο από Sinatra, That's Life

 

Each time I find myself, flat on my face,
I pick myself up and get back in the race.


((οι έξω καρδιά, αν πέσουμε πλάθουμε
Μάσκα Επανόδου, οι μέσα σκυθρωποί
και έξω γελαστοί :-))

((Thunder-Love) (Coup de foudre) (Macedonius))

Ανέλπιστα Ήρθες Αγάπη Μου 

και με τη Λάμψη σου γύμνωσες 

την Ψυχή μου απ' τη Φαντασία της.

Τρέμω από Πάθος, βυθίζεται η Καρδιά,

πνίγεται η Ψυχή στο κύμα του Έρωτα.

Σώσε με, σώσε με τον Ναυαγό,

που φτασε μόνος κοντά στην ξηρά,

και στο Λιμάνι σου μέσα σου πάρε.

))))))))))))))))))))))(((((((((((((((((((((

Ἦλθες ἐμοὶ ποθέοντι παρ' ἐλπίδα,

τὴν δ' ἐνὶ θυμῷ ἐξεσάλαξας ὃλην θάμβεϊ φαντασίην,

καὶ τρομέω, κραδίη τε βυθῷ πελεμίζεται οἴστρῳ

ψυχῆς πνιγομένης κύματι κυπριδίῳ

ἀλλ' ἐμὲ τὸν ναυηγὸν ἐπ' ἠπείροιο φανέντα σῶε

τεῶν λιμένων ἔνδοθι δεξαμένη.

))))))))))))))))))))(((((((((((((((((((((((

My Love you came suddenly, against all hope.

On your Shine you undressed 

my Soul of her Phantasies.

I tremble out of Passion, my Heart 

is submerged in Desire, 
my Soul is suffocated 
in the wave of Love.

Save me, save me, the Castaway,

who came alone near the shore,  

and inside your port, please,accept me.

 )))))))))))))))))))))))((((((((((((((((((((((((

 Mi Amor tu venías de repente,contra esperanza.

Con tu brillo desnudabas las fantasías de mi alma.

Tiemblo de la pasión, 
mi corazón se sumerge en el deseo

mi alma asfixia en la onda del amor.

¡Sálvame!, ¡sálvame! el náufrago  

que venía solo cerca de la orilla

y dentro de tu puerto, por favor, acepta mi.

((1.))Έτσι φαντεζί και δίπολος είν' ο Έρωτας... Και Κόκκινος (Έξαρση) Και Γαλάζιος (Μελαγχολία). Του πάει πολύ το πολύγλωσσο, μιας και χρειάζεται γλώσσες να κατέχεις πολλές για να νικήσεις του Τοξότη τις Χορδές. Εντυπωσιακά τα μεγαλογράμματα αλλ' η ουσία βρίσκεται στα μικρά γράμματα, όπως λεν οι οδηγίες στις τρέχουσες συσκευασίες. Και η ουσία είν΄πως εδώ θα μιλήσουμε για τον πραγματικό Έρωτα, τον Κεραυνοβόλο, όχι τον ρουτινιάρικο, που τον σέρνουν οι ρομαντικοί σαν χαχόλο - Και βρε παγαπόντη ακούω μια φωνή, τί κλοποδίζεις πάλι τους ρομαντικούς; δε λυπάται η ψυχή σου τους έφηβους αστούς? - Θα σου πώ την αλήθεια εκεί, η προσέγγιση μου χρησιμοθηρική. Κεραυνοβόλος Έρως = Αφηρημένη 'Εμπνευση. Ατάκα και επι τόπου που λέει κι η Ροδιά. Με λίγα λόγια, το ότι οι ποιητές για τον Έρωτα μιλάν, μην τα δένετε τα κορίτσια τόξο-κορδόνι και πονάν. Αυτοί τη δουλειά τους κάνουν, το Μετα-Εγώ τους προσκαλούν, θεραπεύουν. Μην πέσετε στα δίχτυα τους γιατί αυτοί άλλα γυρεύουν. :-). Kary, εμείς τα είπαμε αυτά  στα μάρμαρα παλιά.

((2)) Η μετάφραση μου ουσιαστικά παραλλαγή του Ανδρέα Λεντάκη. Για να δούμε ορισμένα σημεία:

a. "ἐν(ι) θυμῷ" (στην ψυχή, στο θυμικό που λέμε σήμερα)

b. "ἐξεσάλαξας" (...μήπως ο Έρωτας με άλλαξε και μέσα μου κι έξω;;... καλό ακούγεται αλλά εδώ έχει ένα λάμδα (θα 'ταν και εξεσήλλαξας)... το ρήμα είναι το ''εκσαλάττω'' ή ''εκσαλάσσω'', σαλεύω,σείω... ο Έρωτας που σαλεύει τα μυαλά...μέσα στην ψυχή μου ταρακούνησες την όλη φαντασία μου, για να το πούμε κατά λέξη. Ήσουν δηλαδή με το που σε είδα πολύ πιό όμορφη από το σχήμα της ιδανικής γυναίκας που είχα στο μυαλό. Ξεπέρασες και την πιό τρελή μου φαντασία.
c.Και αφού κάναμε μια διαθλαστική παρετυμολογία,να πούμε και μία νεοελ ψυχαναλυτική παρερμηνεία : "ἦλθες ἐμοὶ ποθέοντι παρ' ἐλπίδα" ΄"ήρθες εσύ που μ'αγαπούσες" αλλά το κατά λέξη
είναι: ήρθες σε μένα που αγαπούσα δίχως ελπίδα.

((((((((((((((((Και λίγα μαθηματικά τώρα...έχουμε εδώ 2 γυναίκες:

( 1 ) Η Γυναίκα, Ιδέα της πλατωνικής μας Φαντασίας που απομυθοποιήθηκε, το πλοίο της ναυάγησε.

( 2 ) Η Γυναίκα που μας κεραυνοβόλησε, μας πόνεσε και προκάλεσε το ναυάγιο.

( 3 ) .Η φανταστική χάθηκε, η πραγματική θα σώσει άραγε το ναυαγό;;

( 4 )....δύσκολο! εφόσον η ομορφιά της είναι τόσο εκθαμβωτική

ο ναυαγός θα 'χε περισσότερες ελπίδες αν ήταν, ως συνήθως, λιγότερο όμορφη απ' τη Φαντασία μας. 

( 5 ).Ναι αλλά τότε δε θα γραφόταν αυτό το ποίημα. ..eh Dod, do you like my puzzle?..paint it!.or you feel more than one around?.όσες δεν θέλουν γυναίκα, ας βάλουν ό,τι φανταστούν;;:) ))))))))))))))))

c."βυθῷ πελεμίζεται"  χτυπιέται, σείεται απ' το βυθό του οίστρου, της ερωτικής επιθυμίας. Συγγενές προς το "πάλλομαι", "παλάμη" και "πόλεμος".

d."κύματι κυπριδίῳ"  το ερωτικό, κυπριακό  κύμα, όπου γεννήθηκε η Αφροδίτη, η Κύπριδα.

((3)).Για όσους θέλουν να διαβάσουν για την καθιερωμένη ματιά, ας δουν wikipedia (Love at first sight)(Κεραυνοβόλος Έρωτας) στα γλ-ελληνικά, να θυμηθούν και τον μαθηματικό και πολλάκις πυροβληθέντα Ανδρέα Μικρούτσικο :-). Μέσα στα μάτια μας ο κόσμος όλος  (1988) αλλά εδώ  πριν μπω στο θέμα, θα απορρίψω τον αγγλικό, γερμανικό και λατινογενή όρο και θα κρατήσω τον ελληνικό και γαλλικό. Amore a prima vista χαχα τί ξενέρωτ' ειν' αυτοί, οι φορμαλιστικοί ορισμοί? Θα κάνω καμπάνια ν' αλλάξουν. Αν ακούσω ξανά αυτά τα σημαίνοντα, θα τους πετάξω το post στο κεφάλι με όλα τα σημαινόμενα. Α μην ξεχάσω ο θετικιστής...λένε πως ο εγκέφαλος χρειάζεται περίπου 30 δευτερόλεπτα για να ερωτευτεί ή για να αντιληφθεί το κατά πόσον μια εικόνα είναι ελκυστική ή όχι. Θα το παλέψω και για χάρη της επιστήμης ρε γαμώτη!

((4))Στο θέμα μας. Επειδή δεν είμαι ερωτευμένος, δεν είμαι  και τόσο μαζόχας για να μιλάω για τη Συγκεκριμένη Εμπρόσωπο Αγάπη, αχ,χα τί είπα ο παγάσας..θα μου πέσει το κανάτι....Εις σε προστρέχω τέχνη του Αφηρημένου Έρωτα. Πες τα και διώξε τα ξενέρωτα. Λοιπόν έχουμε και λέμε. Αυτό το επίγραμμα ,στις αρχές του 6ου αιώνα, είναι το Κύκνειο Άσμα του Κλασικισμού, του Αρχαίου Μας Κόσμου, πριν συντριβεί στο έδαφος από τις ορδές του Μεσαιωνικού  Ρομαντισμού. Σαν να πεσε στα χέρια του Μακεδόνιου, ένα χειρόγραφο αρχαϊκής λυρικής ποίησης...Ανέλπιστα ήρθες Αγάπη μου. Μανία αγιάτρευτη ο Έρωτας για τα Αρχαία Ελληνικά...Σώσε με, να σε σώσω, για λίγο το ναυαγό, τώρα που όλα γκρεμίζονται... Είν' η εποχή που οι διανοητές άλλα λεν τα χείλη τους και άλλα η καρδιά τους. «Εν μέρει εθνικός, κι εν μέρει χριστιανίζων». Για το Θεσσαλονικιό Βυζαντινό Ύπατο Μακεδόνιο, ιδέα δεν έχουμε τί εσωπίστευε αλλά θα θυμηθώ τον Αλεξανδρινό Παλλαδά, σεσημασμένο Έλληνα. "Ἕλληνές ἐσμεν ἄνδρες ἐσποδωμένοι νεκρῶν ἔχοντες ἐλπίδας τεθαμμένας, ἀνεστράφη γάρ πάντα νῦν τά πράγματα".

((5)) Eίπαμε ως τώρα. Κεραυνοβόλος = Έμπνευση και Επίγραμμα = Τελευταίο Τραγούδι του Ελληνισμού. Να δώσω και την τρίτη χαριστική βολή στους Ρομαντικούς. "Κεραυνός με χτύπησε, όταν ανακάλυψα κάποια Ψυχή και την ερωτεύτηκα εγκεφαλικά, για τις σκέψεις, τους ήχους και τις εικόνες της"(Κεραυνοβόλος Πνευματική Φιλία)

((6)) Αχ Κατερίνα του Νοτιά, αφού με φοβάσαι και συ, και δε μου διδάσκεις Χημεία, βρήκα κι εγώ άλλη Κατερίνα, του Βορρά, ν' ασχολούμαι ο θετικιστής. Και τί μου είπε;; πως ο αγαπημένος της αριθμός, ειν΄το 28..(χμ δε φτάνει τις άλλες μανίες και εμμονές, κολλήσαμε τώρα και αριθμομανίες..:-)...28 το διπλό του 14 Άγιε μου Βαλεντίνε (Ζυγό, συναισθηματικό αλλά μας κάνει τέλειο + τρίγωνο :-) ..."οι τέλειοι αριθμοί είναι τόσο σπάνιοι όσο και οι τέλειοι άνθρωποι"...μάλιστα. Εκ του παραπάνω λόγου λοιπόν, το πόστο βγαίνει στις 28-2. Θα άξιζε το προηγούμενο για το Νίκο Αλεξίου, να κρατήσει λίγες μέρες ακόμη. Και ίσως Ροδιά ρωτήσεις "και γιατί δεν το βγαζες 4 Μάρτη (τέλειος αρθμός κι αυτός) και ας έβαζες ετερόχρονα 28-2";; Δεν φτάνει όλα μου τα κολλήματα, είμαι και ρεαλιστής ο π...ς (ο ποιητής ήθελα να πω :) Ναι αλλά το πόστο στο παρά πέντε βγαίνει στις 28, μα τα σχόλια θα 'ναι του άλλου μηνός. 'Ετσι από κακία, το κανα αυτό ;-) γιατί δεν μας απ-ασχολεί η Τέχνη η Ερωτική σε τούτη τη Σχολαστική + Ανέραστη Εποχή.

((7))Dod, λοιπόν για το αίνιγμα, αν το βρεις, μην το ξεφουρνίσεις και με τρέχεις...χαλαρά, και μια βδομάδα, μπορώ να περιμένω 'γω...με θεατρικη διακριτικότητα....τις σπαζοκεφαλιές δεν είναι μόνο να τις επινοούμε αλλά και πώς ξεφυλλίζουμε τη λύση τους...

((8))...α μια που είπα λύση....εσείς τί προτιμάτε;; Έρωτα τον λυσίνοο (εμπνευστικό) ή Έρωτα τον λυσιμελή (σαρκικό)..? .Καλό μας μήνα..Μάρτη και Κακό Παλουκοκαύτη..ο Άγιος Φεβρουάριος μας τελείωσε...:-) Καληνύχτα, όνειρα γλυκά, ερωτικά και να προσέχετε όχι μόνο τους κεραυνούς μα κυρίως τα αλεξικέραυνα!. :-)

Image-Links: (first paint wanted) (photo symbolizing the year 2011 Real rose - Ilioteyktos Ηλιογράφος) (Fallen Angel - http://www.johncoulthart.com) (Wired -Dodo/Dodoulis) (Final Fantasy X night sky) (In the Vortex of Passion-www.afremov.com/ ) (Hug with the Waves - http://www.evasion2k.com/) (Odysseus and Nausicaa - Pieter Lastman) (Moonlight Over Port of Spain - Karin Best) (Sleeping Harbour -Daniel Wall) (Psyche Revived by Cupid's Kiss - Antonio Canova)

(επίγραμμα, epigram by Macedonius of Thessalonica - Μακηδόνιο Ύπατο)

Alcippe of Argentarius (Mother Milf epigram)

Παρθένιον Ἀλκίππην ἐφίλουν μέγα καὶ  ποτε πείσας αὐτὴν

λαθριδίως εἶχον ἐπὶ τῆς κλίνης ἀμφοτέρων τό στέρνον ἐπάλλετο

 μὴ τις ἐπέλθῃ, μὴ τις ἴδῃ, τὰ πόθων κρυπτὰ περισσότερον.

Μητέρα δ᾿οὐκ ἔλαθε κείνης λαθόν ἀλλ᾿ εἰσιδοῦσα ἐξαπίνης 

Ἑρμῆς κοινός, ἔφη, θύγατερ!

(Μάρκος Αργεντάριος)

Την κόρη την Αλκίππη τρελά αγαπούσα, κάποτε την έπεισα

την είχα κρυφά στο στρώμα ..και των δυό μας το στήθος έτρεμε

μην μπει κανείς μη δει, του πόθου τα  κρυφά περισσότερο.

Της μάνας δεν ξέφυγε της κόρης το κρύψιμο.

Μπαίνοντας ξαφνικά: ''Κοινό το λαχείο'', είπε, ''κόρη μου''!

I was in extreme love with a young girl called Alcippe; after persuading

I enjoyed her secretly on the bed, both our hearts were beating

lest any come, lest any see, especially the secrets of lust;

the hiding of the daughter did not escape the notice of her mother

she came in suddenly and said : Hermes should be common, daughter!

(Marcus Argentarius)

Estaba yo muy enamorado de la doncella Alcipe; un día, tras seducirla

en su cama a solas la tomaba, nuestros pechos latían agitados

 por miedo a que entraran y algún extraño viera de nuestro amor los secretos;

mas no escapaba a la madre la hija encubierta,

llegó de repente y dijo: Hermes debe ser común, hija!

(Marta González González con las últimas frases alteradas )

Αλλαγές σε σχέση με το πρωτότυπο : "ἐπὶ τῆς κλίνης" αντί "ἐπὶ κλισίῃ" (δωμάτιο, καλύβα) "λαθόν" αντί +λάλον+  +locus desperatus φθαρμένο χωρίο+) (την ομιλία,το λάλημα της θυγατέρας ή "κλίνης σάλον" το κούνημα του κρεβατιού των δύο εραστών) οὐκ ἔλαθεν κείνης (λανθάνει τινά τι, διαφεύγει σε κάποιον κάτι... "οὐδεὶς ποιῶν πονηρὰ λανθάνει Θεόν")

Ερμής κοινός=  Όταν δυό αρχαίοι έβρισκαν κάτι τυχερό φώναζαν "Ερμής κοινός!" και με την επίκληση του Θεού ευσεβώς το μοιραζόνταν.

Αλλη μια φαντασίωση του ποιητή να ριξει και μάνα και κόρη προσποιούμενος τον Ερμή. Το τί μούτρο ήταν αυτός ο συγγραφέας φαίνεται και από το όνομα του, Αργεντάριος που θα πει στα λατινικά Αργυραμοιβός, Χρηματιστής (εκ του argentum , ασήμι)

Για το video της εξ Αμερικής Μίλφας Μάνας:

Είναι τετραπέρατη, πιθανόν και ηθοποιός ή ψυχολόγος, αντί να γίνει ανασφαλής και κακιά σαν την Ελληνίδα μαμά, πέφτωντας στην παγίδα του κηρύγματος ''δε σου 'χω πει μαρή μη φέρνεις γκόμενους σου στο σπίτι!! θα με πεθάνει  το 'ναθεματισμένο θηλυκό!! μπλα-μπλα-μπλα... διαλέγει το λοξό δρόμο της γυμνής αλήθειας..και η έξυπνη κόρη αμέσως υποχωρεί λέγοντας: Αρκετά! μη με ξεφτιλίζεις άλλο,έκανα λάθος, πήρα το μάθημα μου...και ο βλάκας νεαρός, ως ειλικρινές αρσενικό ζωντόβολο, παίρνει πόδι λέγοντας: μα ναί θα σας ήθελα και τις δύο!..Δύσκολη η εφηβεία! Μία μάνα μπορεί να φτάσει και σε τέτοια άκρα για να προστατεύσει την έφηβη κόρη της από επιπόλαιες

σχέσεις με ανώριμα αγόρια της ηλικίας της.

Image-Links: (Man in Love - http://www.iclipart.com/) (Manga ) 

(Video: The Fine Brothers: Mother's Day MILF)

Υ.Γ.1 Dod σου 'χα πει, αν θυμάσαι για κάποια σχέδια στην αρχή, αν σου βγήκε κάτι καλώς, αν όχι πάλι ουδέν πρόβλημα και έχεις πολλά στο κεφάλι σου μη σε ζαλίζω.

 

ΥΓ.2 Η Καρυάτιδα είναι στον ΚΟΣΜΟ της, αν νομίζει ότι οι Ελληνίδες μάνες μπορεί να γίνουν Αμερικάνες ή Σπαρτιάτισσες σαν κι αυτήν!

Υ.Γ.3

Αν όμως όλα τα παραπάνω "προστατευτικά" δεν ισχύουν και η μάνα όντως όρμηξε για να πάρει της κόρης το γκόμενο, αυτό εξηγείται επιστημονικά αφού: "Η γυναίκα μπορεί να έχει καλύτερη σεξουαλική ζωή μετά τα 45 και τα 50 απ΄ ό,τι προηγουμένως, γιατί δεν υπάρχει ο ανασταλτικός φόβος μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης, αλλά και γιατί μπορεί πλέον να δει το σεξ με νέα - πιο θετική - στάση.


Αυτό το αισιόδοξο μήνυμα στέλνει στις γυναίκες ο ψυχίατρος- σεξολόγος, υπεύθυνος του Σεξολογικού Ιατρείου στο Σισμανόγλειο Νοσοκομείο κ. Κωνσταντίνος Παπασταμάτης. Και εξηγεί: «Η γυναίκα έχει την κορύφωση της ερωτικής επιθυμίας της μεταξύ των 30 και 40 χρόνων, ενώ ο άνδρας μεταξύ των 20 και 30 χρόνων. Μετά τα 40 χρόνια, εάν δεν υπάρχει παθολογικός λόγος, η γυναίκα μπορεί να έχει σεξουαλικές σχέσεις έως τα βαθιά γεράματα, γιατί δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο από τη Φύση. Οι μεταβολές της εμμηνόπαυσης είναι φυσιολογικές και παροδικές και μπορεί να αντιμετωπιστούν θαυμάσια με τη βοήθεια του γυναικολόγου, του ενδοκρινολόγου και του ψυχοθεραπευτή» http://www.gooo.gr/woman/sxeseis/141-gynaika-sex-40.html 

Mirror of Lais-Καθρέφτης της Λαΐδας

 Εγώ που περιγέλασα αλαζονικά την Ελλάδα που κάποτε μπρος στην πόρτα μου στριμώχνονταν πλήθος οι νέοι, εγώ η Λαΐδα, στη θεά παραδίδω τούτον τον καθρέφτη, μιας και δε θέλω να βλέπω πως είμαι και δεν μπορώ την παλιά Λαΐδα να δω.
(παραλλαγή της μεταφρασης του Α.Λεντάκη)

Ἡ σοβαρὸν γελάσασα καθ΄ Ἑλλάδος, ἥ ποτ' ἐραστῶν ἑσμὸν ἐπὶ προθύροις Λαῒς ἔχουσα νέων, 
τῇ Παφίῃ τὸ κάτοπτρον, ἐπεὶ τοίη μὲν ὁρᾶσθαι οὐκ ἐθέλω, οἵη δ' ἦν πάρος οὖ δύναμαι.

I, Lais, whose haughty beauty made mock of Greece,I who once had a swarm of young lovers at my doors,dedicate my mirror to Aphrodite,since I wish not to look on myself as I am, and cannot look on myself as I once was.(Dudley Fitts)

    Lais, la que desdeñosa se ha reído de toda la Grecia, la que se ha visto asediada por multitud de amantes, Lais consagra su espejo á Venus diciendo: "Porque verme tal como soy ahora no quiero, y tal como era, no puedo.

(Patricio de Azcárate Corral)   

Palatine epigram by Plato ...the philosopher? oh yeah! he was a poet in his youth before he met Socrates..

..Come here, Hephaestus. Plato needs you! and so with this poetic phrase this young burned his poetry !!! shocking! (>>>)

(Image-links: Julia Alexandratou-Hans Holbein the Younger-Sandro Boticelli-Bernardo Strozzi.-Withered Beauty.)

-- An old woman now, she regretted her sins...but Not everyone is able to go to Corinth ..like Lais did -

Εγώ η Λαΐς που με τα υπεροπτικά μου χάχανα αψήφισα την Ελλάδα

και που στρατιές ολόκληρες απο νεαρούς εραστές

έξω από την πόρτα μου έκαναν ουρά αφιερώνω στην Αφροδίτη,την γεννημένη 

στην Πάφο τον καθρέφτη μου γιατί να με βλέπω έτσι οπως κατάντησα,δεν το θέλω

και να με βλέπω όπως ήμουνα κάποτε δεν μπορώ.

(μτφ. Ροβήρος Μανθούλης)

Είμαι η Λαΐς που κάποτε για την ομορφιά μου

όλη η Κόρινθος κι όλη η Ελλάδα με ταραχή μιλούσε

Εγώ είμαι που κάποτε τα ψηλά παλληκάρια

ξενυχτούσανε κάτω από τα παράθυρά μου

Είμαι η Λαΐς εκείνη μα τώρα αλίμονο

τον καθρέφτη μου αφιερώνω στην Αφροδίτη

γιατί δε θέλω να βλέπω το πρόσωπό μου τώρα

δεν μπορώ να δω το πρόσωπό μου ως ήτο πρώτα

Είμαι η Λαΐς που κάποτε για την ομορφιά μου

όλη η Κόρινθος κι όλη η Ελλάδα με ταραχή μιλούσε

(μτφ. Πετρόπουλος μσκ. Μαυρουδής ερμ. Βενετσάνου)

μεταφράζω και μία διασκευή από τον Βολταίρο

Je le donne à Vénus

puisqu' est toujours belle.

Il redouble trop mes ennuis.

Je ne saurais me voir

en ce miroir fidèle

Ni telle que j' etais

ni telle que je suis.

Τον χαρίζω στην Αφροδίτη

μιας και αθάνατη έχει ομορφιά.

Διπλά αυξάνει τις έγνοιες μου.

Δεν μπορώ να με δω

σε αυτόν τον καθρέφτη πιστή.

Τέτοια ποτέ δεν ήμουν, ούτε και πρόκειται.